Οι βράχοι – il faraglioni – είναι το σήμα κατατεθέν του νησιού.
Ένας στυλάτος τρόπος να σε καλωσορίσει το Κάπρι: με ένα ταξί – αντίκα Fiat. Σημειωτέον, όλα τα ταξί είναι καμπριολέ και με τέντα.
Ο Valentino είναι και αυτός κάτι σαν τα faraglioni και το limoncello, ένα ακόμα σήμα -κατατεθέν του Κάπρι. Eδώ πίνει ποτό στο μπαρ του θρυλικού ξενοδοχείου Quisisana. Εκεί ξεκινά η via Camerelle, ο δρόμος με τις μπουτίκ και εκεί επίσης γίνεται η περαντζάδα.
Oι «επιτόπιοι σανδαλοποιοί» αφθονούν στο νησί, όπως ακριβώς και τα μαγιό Missoni δίπλα στις πισίνες των ξενοδοχείων. Υπόσχονται σανδάλια sur mesure στο πεντάλεπτο. Ανάμεσά τους και ο Amedeo Canfora, ο οποίος είχε πελάτισσα την Τζάκι και του οποίου οι κόρες διατηρούν μάγαζί απέναντι από το Quisisana. Ξεχωρίσαμε και το Da Costanzo, απέναντι από την πιάτσα των ταξί, επειδή είχε την μεγαλύτερη ποικιλία και τις πιο επίκαιρες εκδοχές σε σανδάλια.
Θα επανέλθουμε με περισσότερες postcards σύντομα.
1 Σχόλιο μέχρι τώρα
1 Naja // 19 Απριλίου, 2010 στις 6:03 μμ
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το Κάπρι.
Βρε κορίτσια, το άρωμα Via Camerelle της Carthusia το αγοράσατε; Εγώ, δυστυχώς, ναι, και τώρα που μου τελείωσε να δω πώς θα το ξαναποκτήσω, αφού δεν υπάρχει η φίρμα στην Ελλάδα. Αχχχχ, στο Κάπρι φτιάχνεται.
Κουκλίστικο, αλλά δε σας φάνηκε πανάκριβο; 2 εσπρέσο και 2 τοστ στην κεντρική πλατεία την άνοιξη του 2009 μας κόστισε 20 ευρουλίνια…
Σχολιάστε: